Nastrój oznacza długotrwała emocję, która rzutuje na to, jak patrzymy na nasze życie. Rozpoznawanie zaburzonego nastroju jest ważne, może występować u ludzi niezależnie od płci, wykształcenia, bycia w relacjach. Każdy z nas ma momenty, gdy obserwuje u siebie obniżony, podwyższony nastrój. Trudność pojawia się gdy np. epizod depresyjny trwa dłużej niż zwykle, lub nastrój obniżony lub podwyższony – utrudnia funkcjonowanie człowieka dezorganizuje, negatywnie wpływa na relacje z innymi ludźmi.
W DSM 5 wprowadzono rozróżnienia:
- Epizodu depresyjnego
- Maniakalnego
- Hipermniakalnego
O zaburzenia nastroju mówimy wtedy, gdy Twoje emocje są nieproporcjonalnie silne, trwają zbyt długo i utrudniają codzienne funkcjonowanie. W odróżnieniu od zwykłego „smutku” czy „radości”, zaburzenia nastroju przejmują kontrolę nad tym, jak myślisz, śpisz i jesz, co robisz.
Główne rodzaje zaburzeń nastroju
Zaburzenia depresyjne – to nie tylko smutek, to brak zdolności do odczuwania przyjemności (anhedonia), brak energii i poczucie beznadziei, pustki.
Zaburzenia dwubiegunowe i pokrewne – występowanie na zmianę epizodów depresji oraz manii (lub hipomanii), czyli okresów chorobliwie podwyższonego nastroju i nadaktywności
(na podstawie: DSM V)
