Odkrycie rekonsolidacji pamięci, neuroplastycznosci mózgu, było przełomem w wiedzy
na temat uczenia się i pamięci. W 2004 r badacze odkryli, w jaki sposób można wywołać rekonsolidację, poprzez ciąg odpowiednich nowych doświadczeń.
W psychoterapii to ważne odkrycia, dające dowody, że proces psychoterapii przynosi efekty. Często wiedza emocjonalna klientów leży u podstaw objawów i problemów. Wzorce przywiązaniowe, zdarzenia traumatyczne, niskie poczucie własnej wartości
to bagaż emocjonalnej wiedzy o nas samych i naszej historii.
Zdolność umysłu do usunięcia modyfikacji tego rodzaju wiedzy jest kluczowa w procesie terapii. Proces ten jest różnie nazywany w różnych nurtach psychoterapii: przepracowanie, konfrontacja, ujawnienie, konsolidacja, analiza – cel nadrzędny jest jeden, aby trudne doświadczenia zrozumieć oddzielić i nie pozwolić aby to one decydowały o życiu, decyzjach.
U podstaw zachowań, nastojów, emocji i myśli, leży wiedza emocjonalna, zapamiętana
w trakcie silnie emocjonalnego doświadczenia. Wiedza ta przekłada się na wzorcem schematy, modele według których osoby żyją i organizują swój świat.
Przejawami wyuczonej wiedzy emocjonalnej mogą być, np. zasady i normy w rodzinie, natręctwa, reakcje emocjonalne, ataki paniki, wstyd, samokrytycyzm, strach przed intymnością. W tych i wielu innych problemach jest bieżącą odpowiedzią na doświadczenia przeszłych zdarzeń, cierpień, przeżyć.
Wiedza ta bywa silna i uporczywa zapamiętana przez obwody neuronalne, przechowywane w pamięci długotrwałej. Proces psychoterapii odblokowuje umysł
i pozwala ”zreorganizować istniejące wspomnienie jako funkcję nowej informacji w naprawionym środowisku:, „ nowa informacja może być dodana do istniejących zasobów”.
Przywrócenie wspomnienia to pierwszy krok, aby było ono gotowe do zmiany przez nowe wspomnienie. Nowe pozytywne doświadczenie niezgodne z trudnymi wspomnieniami, stanowią nowość dla umysłu i mogą torować drogę innym zapisom w umyśle.
„Odblokowanie mózgu emocjonalnego” B Ecker, R. Ticic, L. Hulley
